Zorg

Alle mogelijkheden ten spijt...tot nu toe zijn mijn ouders nog niet toe aan hulp van De Zorg.
Regelmatig doe ik een poging mijn vader te overtuigen van het nut, de noodzaak, ofwel het gemak van hulp en zorg-instanties, maar tot op heden zonder resultaat.
Toen mijn moeder enkele jaren geleden het niet meer voor elkaar kreeg een maaltijd te fabriceren wilde ik hen aan 'de'Tafeltje Dekje... Het idee!
"Dat is heel mooi hoor"zei mijn moeder ..."voor oude mensen dan" en daar was de kous mee af. Achter mijn rug beklaagde ze zich over mij -haar dochter- die met haar Tafeltje Dekje ideeën...
Alle pogingen van zus en mij strandden telkens in onbegrip en lichte verwijten.
Toen de nood heel hoog werd, sloot mijn vader een deal met de plaatselijke traiteur.
Deze brengt nu op gezette tijden een in onze ogen niet echt smakelijke hap.... Mijn moeder - geen grote eter - moet er helemaal niks van hebben. Zij beperkt zich tot de soep uit het blik en een toetje uit het koelvak van AH.
Deze regeling is duur. Mijn vader heeft het er graag voor over.
Alles liever dan toegeven en afhankelijk zijn.
Wanneer ik voorzichtig aankaart dat mijn moeders wereldje wel erg klein wordt en ik mijn zorgen uit of het mijn vader niet te veel is, stuit ik op ontkenning en geeft mijn vader niet thuis.
Ik probeer hem nog te verleiden met het vooruitzicht weer eens even tijd voor zichzelf te kunnen nemen...maar helaas. Het water is nog net niet hoog genoeg aan de lippen....