Ze bestaan nog: De Alzheimer hoofdstukken.
Ik vond ze terug....
Niet dat ik naar De Hoofstukken op zoek was, het is toeval dat ik hier weer kom.
De laatste tijd schrijf ik weer: dagboeken, brieven en notities.
Na jaren stilte, leegte en enkel zwaar gemoed in het hoofd zijn er weer woorden, er zitten zelfs hele verhalen in mijn hoofd. Soms spreek ik ze uit, andere keren worden de verhalen geschreven of getypt. Er wordt weer gemaild, soms moet je net iemand treffen waarmee je je verhalen kan delen.
Losse vellen, dagboeken, notitieblokken en schermen worden gebruikt voor de verhalen in mijn hoofd. Er kwamen weer vrienden op mijn pad waarmee wordt gemaild en gedeeld.
Sinds kort is schrijven een dagelijkse opdracht. Een zieke vriendin zocht afleiding, lezen doet ze graag maar even geen boeken. Een boek is teveel, te inspannend. Een berichtje op zijn tijd echter is heel welkom. Zo begon ik weer: een dagelijks bericht op haar telefoon dat steevast begint met Goedemorgen C. C. geniet ervan, even wat anders, gewoon eens prietpraat, koffieleutgebabbel, niets noemenswaardig. Zolang het maar licht en luchtig is. Ziek zijn is een ding waar je niet van weg kan. C. kan nauwelijks een stap zetten, haar gedachten voor even te verzetten is wat mogelijk is en haar goed doet. Zo begon ik weer met schrijven.
Ik ontdekte dat er verhalen zijn. Ze zitten in mijn hoofd en ik vind de woorden er vorm aan te geven.
C. noemt het mijn columns. Columns C? Als het columns zijn, laat ik ze dan ook maar eens ordenen. Bewaren wellicht. Ik kan ze printen en in een boek plakken, maar is het niet handig online een plek te hebben, een online dagboek om ideeën en schrijfsels te bewaren? Ik zocht naar mogelijkheden.
Zo kwam ik hier en zag dat het er nog was. De Alzheimer Hoofdstukken. Misschien dat ik hier ook nog wel wat heb toe te voegen en anders komt er een nieuw hoofdstuk, nieuwe stukken onder een nieuwe naam. Daar ga ik nog even over nadenken.